Bazı kitapların okunma zamanı olduğuna inanırım. Bir anlamda kişinin kendinden ziyade kitap kendisini okutma ihtiyacı hisseder. Garip bir his. Ne zaman lüzumlu olduğuna kendisi karar verir bazı kitaplar.
...eskiden bu kadar üzülmediğin zamanlar sana eskimiş bir fotoğraftaki anılar kadar uzakmış gibi gelmeye başlar ve en sonunda sanki en başından bu yana üzülüyormuşsun ve bu durum hiç geçmeyecekmiş gibi gelmeye başlar.
Tam olarak nerede öğrendiğimiz belli değil ama nedense hep hayatımızın iyi geçeceğine dair derin bir inancımız var. Belki de önemli bir sorun yaşayana kadar daha önceki sorunsuz dönemin hep devam edeceğine ilişkin bir yanılsama bu. Ve kötü bir olayın nedense bizim başımıza gelmeyeceğini düşünürüz, başımıza kötü bir olay gelene kadar. Ama hayatın bize böyle bir vaadi yoktur, o sadece olduğu gibi gelir.