Terapistlere terapi yaparken, onların profesyonel becerilerinden yararlanmanın iyi sonuç verdiğini çoğu kez görmüşümdür. Birkaç adım geriye çekilip kendilerine dışarıdan, daha uzak bir perspektiften bakmalarına yardımı dokunuyor bunun."
"Nasıl yapıyorsun peki bunu?"
"Basit bir yolu var: Bir hastanın aynı sorunlarla ona geldiğini hayal etmesini istiyorum. O hastaya nasıl yaklaşacak? 'Bu hasta hakkında neler hissederdin? Ona nasıl yardımcı olabilirdin?' diye sor ona."
Carol sayfayı çevirip notlarını bitirene kadar bekledi Ernest. "Ama bundan hoşlanmayacaktır - buna hazırlıklı ol. Terapistler de acı çekerken herkes gibidirler: Birisinin kendileriyle ilgilenmesini isterler, kendi kendilerinin terapisti olmayı değil. Ama hemen vazgeçme... etkili bir yaklaşımdır bu, iyi bir tekniktir. Meslekte 'zorlu yol' deriz buna.
Önünde seçenekler olduğunu ve bu seçeneklerin de kendisine olayları değiştirme gücü verdiğini göremiyor artık. Yaşadığı olumsuzlukların, önceden belirlenmiş bir yazgının değil kendi seçimlerinin -mesela paraya tapmayı seçmesinin- sonucu olduğunu anlamasına yardım etmek lazım. Kendi durumunu kendisinin yarattığını kabul ettikten sonra, kendini bu durumdan kurtarma gücünü elinde tuttuğunu da görebilecektir: Yaptığı seçimler yüzünden bu duruma düştü; yapacağı seçimler sayesinde bu durumdan çıkacak.