Furkan kasap
@readerfk
Kimi insanlar kendileriyle baş başa olmaya o denli alışmışlardır ki, kendilerini başkalarıyla kıyaslamazlar bile; sakin, neşeli bir ruh hali içinde, kendi kendilerine güzel güzel sohbet ederek, hatta gülerek monolog yaşamlarını sürdürürler.
Reklam
Neden sevgiye adaletin aleyhine daha büyük bir değer verilir ve sanki ondan çok daha yüce bir varlıkmış gibi en güzel şeyler sevgi hakkında söylenir? Oysa sevgi adaletten açıkça daha aptal değil midir? – Elbette, işte tam da bu yüzden herkes için çok daha rahattır. Aptaldır ve zengin bir bereket sepeti vardır; bu sepetten dağıtır tüm armağanlarını – herkese, bunu hak etmeyene, hatta bir teşekkür olsun etmeyene bile.
Hepimiz her birimize karşı ve birbirimiz için suçluyuz; yalnız insanlar bilmez bunu, bilseler, dünya şimdiden cennet olurdu...
Kafamız düşlerle dolu, yüreğimiz başına buyruk,hem de gururlu mu gururlu! Soyluyuz, gönlümüz yüce;
Yalnız mutsuzduk.
Reklam