Eylül Yardım
@readersep
28 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitabı genel olarak beğendim. Otobiyografi olarak geçiyor ama otobiyografi olduğundan tam emin değilim. Yazarın hayatında yokluk çektiği bi dönemi anlattığı bir kitap. Kitabımız toplumun alt kesiminin yaşadığı bir yer olan Paris’in arka mahallesinde başlıyor. Açlığı, yoksulluğu, sefaleti çok güzel ve anlaşılır betimlediğini düşünüyorum. Gerçekten insan durup düşünüyor bu şekilde yaşayan, yaşamak zorunda kalan insanları düşündükçe üzülüyor. Mesele sadece parasızlık değil; insanların aşağılaması, işçileri ezip kendi çıkarları doğrultusunda eziyet çektirmeleri, çok az para vererek çok uzun saatler çalıştırmaları. İnsanlık suçu diyebileceğim bir çok unsur vardı kitapta. Paris sonrası Londra da da aynı sefalet devam ediyor. Şanssızlık faktörü birçok yerde devrede yine.
Hayatımın kitabı diyemem ama iyi ki okumuşum diyebilirim. Farklı bir bakış açısı kazandırdığını düşünüyorum.
Her insan değerli, her insan önemlidir. Herkesin kendi kalbi, herkesin yaşadığı tek bir tane hayatı vardır. Kimin nelerle uğraştığını gerçekten bilemeyiz.
Öncelikle kitabı çok beğendiğimi söyleyeceğim. Gerçekten uzun zamandır hiçbir kitaptan bu kadar etkilenmemiştim. Mutlaka tavsiye ederim.
Kitabın konusundan önce çok kısa Hippi kültüründen daha doğrusu akımından bahsetmek istiyorum. Çünkü hippilerin genelde yanlış anlaşıldığını düşünüyorum. Sadece yasaklı madde ve cinsellik üzerinden değerlendirilmelerinin haksızlık olduğunu düşünüyorum.
İlhamını Beat kuşağından alan Hippi akımı aslında Doğu mistisizmi, Budist anlayış, bohem yaşam tarzı gibi karşıt düşüncelerle de oldukça ilgiliydi. Mevcut dünya düzenine de karşılardı. Zaten birçok makalede karşıt kültür olarak geçiyor.
Rahat ve özgür insanlardı. Minimalist yaşamaya özem gösterirlerdi. Çok eşya ve çok kıyafet taşımazlardı. Seyahatlerini yavaşlatacak herşeyden uzak dururlardı. Önemli olan varış noktoları değildi, yolda olmalarıydı.
Ruhlarına çok saygı duyduğumu belirtmeliyim.
Kitabın konusuna gelecek olursam Paulo Coelho’nun kendi yaşadığı deneyimlerini anlattığı otobiyografik bir roman. 1970 yılının Eylül ayında devam ettiği seyahatleri sırasında tanıştığı bir kadınla yolda yaşadıkları anıları okuyoruz. Bazen geçmişten aktarımları da oluyor.
Gerek Hippi akımını çok güzel aktarmasıyla, gerek geçtikleri ülkelerle ilgili verdiği harika bilgilerle, gerek Türkiye hakkında yaptığı olumlu yorumlarla beni çok etkiledi.
Jack bu romanı yazdığında yayınevleri basmak istemiyor. İlk yayınlayan yayınevleri kitabı sansürleyerek ve kısaltarak yayınlıyor. Uzun yıllar sonra orijinal rulo adıyla yeni Yolda yı yayınlıyorlar. kitabın Jack in yazdığı gibi kalmasına özen gösteriyorlar. Bu sebeple anlatım bozuklukları fazlaydı.
Kitabın konusu ise jack kerouac ın Amerika boyunca gerçekleştirdiği yolculukları anlatıyor. Çok fazla bölgede seyahat ediyorlar, bölgelere fazla hakim olmayınca zaman-mekan kavramını oturtmakta zorluk çektiğimi söylemeliyim.
Romanda sadece yaptığı yolculuklar yoktu aslında. Ruhani arayış, varoluşsal sorgulama, özgürleşme isteği, korkusuzluk, başkaldırı gibi insan ruhuna ait özelliklerin hepsini bulabiliyorduk.
1950lerin muhafazakar Amerikan toplumuna bir tepki olarak çıktığı söylenen beat kuşağı için çok önemli bir kitap.
Dil açısından akıcı, anlaşılır, düşünür gibi yazılan ve çok dürüst olduğunu düşündüğüm bir kitap oldu. Başlarda içine girmekte zorlansam da sayfalar geçtikçe bitmesin istedim.
Eleştirebileceğim tek şey kadınların biraz arka planda ve yüzeysel tutulmasıydı.
Onun dışında beğendim. Konuya ilgisi olan varsa tavsiyemdir.
Yazarın çocukluk ve genç yetişkinlik döneminde yaşadığı kendi hayatında iz bırakan anılarını parça parça anlattığı kitabı. Bir bütün olamamış maalesef hikayeler birbirine çok uzak. Biraz fazla depresif ve hassas bir kalp anladığım kadarıyla. Küçük görünebilen olayları kendine baya dert etmiş ve yetişkinliğinde de bunun etkisinden çıkamamış. Kitap boyunca bu adamın başına gerçekten kötü birşey gelse kendini öldürürdü heralde diye düşündüm durdum. Fazla romantize geldi. Ailesinden çok bahsetmese de aralarda fakir bir ailede ezgin bir anneyle büyüyen ezgin bir çocuk olduğunu anlayabiliyorsunuz. Ama bana çok değmedi anlattıkları bilemedim. Zorlama geldi. Bakkaldaki çikolatadan da duygulanırsan işin zor. Çok beğenemedim.
Edebi değerinin olduğunu düşünmüyorum. Tavsiye etmem.
Yazarın gazetecilik yaptığı dönemde tanık olduğu ve aklından çıkaramadığı bir olay sonrası yaptığı kurgu. Büyülü gerçekçiliği yine her sayfasında hissettiriyor tam bir Marquez kitabı diyebilirim. Márquez in yarattığı dünyaları birbirine benzetiyorum ben. Simyaya ilgisini yine hissettiriyor, tam bi ortaçağ cehaleti. İsim ve sıfatlardan dolayı ilerlemek çok kolay olmadı ve bence sıkıcıydı. Tabi bunlarda kültürel farklarında büyük etkisi var. Bi de bence çeviriyle alakalı ciddi bir sıkıntı var. Boş kafayla okumak gerekiyor dinlenme kitabı olduğunu düşünmüyorum. 170 sayfalık kitap tuğla yorgunluğu yaptı iki haftadır elimde süründü. Duyguların net verilebildiğini düşünmüyorum sadece aşk ile ilgili olan kısımları güzeldi. Okumasanız da olur. Tavsiye etmem. Sevgiler.
