Ama aramızdan bazıları
Boyunları bükük, yürüyorlardı,
Ve biliyorlardı, vadeleri dolmuş olsaydı,
Kendileri de çoktan ölmüş olacaklardı:
O sadece canlı bir şeyi öldürmüştü,
Cellat ise çoktan ölmüş bir şeyi.
İçimizden bir parça kopmuştu,
Ve o kopan şeyin adı umuttu.
Reklam
Eyvah! Ne korkunçtur halbuki
Başkasının suçunu yüreğinde hissetmesi!
İçeri girdik doğruca, ruhlarımız müesser,
Aklımızda yalnızca Ecel, Keder ve Kader.
Aşk ve hayat güzel olduğu zaman,
Ne tatlı olur keman sesi ile dans etmesi:
Ama güzel olmaz hiçbir zaman
Titrek ayaklarla havada dans etmesi!
Ne ellerini ovuşturdu, ne gözyaşı döktü,
Ne etrafına bakındı, ne hasretle bitap düştü,
Yalnızca havayı içine çekti, sanki
Havada bir şifa, bir derman varmış gibi;
Öylece ağzını açtı ve içti güneşi
Güneş sanki şarapmış gibi!
Reklam
Reklam