“Şey - hayır, anlamıyorlar,” dedi Harry. “Onlar benim vakit kaybı olduğumu düşünüyorlar aslında, ama alıştım -”
“Senin bir vakit kaybı olduğunu düşünmüyorum.”
Eğer Harry, Dudley‘nin dudaklarının kıpırdadığını görmeseydi, buna inanmayabilirdi. Bununla birlikte, konuşanın gerçekten kuzeni olduğunu kabul edinceye dek Dudley‘ye birkaç saniye boyunca gözlerini dikip baktı. Dudley kızardı. Harry şaşırdı ve utandı.
“Eh… şey… sağol Dudley.”