Elif
@readwithelif
"Ben birisinden çok fazla hoşlandım mı onun adını hiç kimseye söylemem. Onun kimliğinden bir parçayı başkasına teslim etmek gibi gelir bu bana.''
Reklam
Bildiğim tek şey gölgelerdi ve ben onların gerçek olduğunu düşünüyordum. Ama sonra sen geldin, benim güzel sevgilim! Ruhumu o zindandan çıkardın ve gerçeğin ne olduğunu öğrettin.
Ceza görmekte insanı aklayan ve arındıran bir şey vardı. Tanrıların en adil olanına dua ederken insanların "günahlarımızı bağışla" diye değil "alçaklıklarımız için bizi perişan et" diye yakarması çok daha yerinde olurdu.
Onun mahvına neden olan șey güzelliğiydi. Güzelliği ve sonsuza dek sahip olmak için yakardı gençliği... Bunlar olmasaydı, hayatı lekelenmeyebilirdi. Güzelliği bir maskeden ibaretti gençliği ise şarlatanlıktan başka bir şey değildi. Neydi bu gençlik denen şey zaten? Sığ ruh hallerinin marazi düşüncelerin ve tecrübesizliği kol gezdiği, ham bir zaman dilimi...
Ruhunu yitirdiyse eğer bir insan...dünyanın tamamını kazansa bile, neye yarar?
Reklam