"Artık eski hayatın külleri üzerine yeni bir ben inşa etmenin zamanı geldi. Bunu yaptıktan sonra çocuklarıma gidebilirim. O zaman Mathilde'nin toplumun yasaklarıyla ilgili düşüncelerinin baskısı altında ezilmeyeceğim. Kim bir babanın çocuklarına gitmesini engelleyebilir ki? Bir balta olup onlara giden yolu ben açacağım! Bugün Tanrı onların yardımcısı olsun. Ben hiçbir şey yapamıyorum. Boğuluyorum ve önce kendimi kurtarmalıyım."
Ben insanların arasına karışıp onların arasında yaşayamam. Benim sosyal becerilerim, güvenim, diğerlerine olan ilgim uzun zaman önce köreldi. Ben hep yalnızdım ve hep yalnız kalacağım. Bu kaderi kabul ediyorum.