Mümin nefsine şöyle demelidir: Ömür üç gündür: Dün içindekilerle beraber geçip gitti. Yarın ise sadece bir emeldir. Muhtemelen ona yetişemeyeceksin. Eğer yarına çıkacaksan, yarın zaten kendi rızkıyla birlikte gelecektir. Ancak yarının önünde (değerlendirilmesi gereken) bir gündüz, bir de gece bulunmaktadır ve pek çok nefis bu ikisinde ölüp gitmişlerdir. Belki sen de aynı akıbete uğrayacaksın. Yaşanı lan günü düşünmek yeter."
Geçen vakti kaybettiğine üzülmekle meşgul olmak ayrı bir vakit öldürmedir.' Bundan dolayıdır ki 'Vakit bir kılıç gibidir, sen onu kes mezsen o seni keser.' denmiştir
Geçen vakte karşı esef etmeye gelince, bu insanı ne redeyse "öldüren bir arzudur." Çünkü vakit çabuk geçen kıymetli bir şeydir. Telafisi zordur. . .