readwithsema
@readwithsema
70 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Burada uçmak bir yere konmakla başlıyordu
Konmak; vedalaşması bir çocuğun bir babanın kollarıyla
Reklam
Bir teras katı kolaylaştırırdı belki gölgemi tanımayı
Gülümseyişim, bir tahıl ambarında biçilmiş buğdaydı
Kurtlandı.
Bir büyük dost bakınıyordum merhamet
sahibi yirmi yedi yaşımda
Ölümü buldum
İşte öyle bakmadığında bana
Bakmadığında
İşte öyle.
Önünden geçtim kayboluşun kaç zaman
Mesailere kaldım, altgeçitlerden yolumu uzattım
Kulaçlar attım boğazıma kadar
Bir İstanbul boğazı değildim fakat ben de diplerden aktım
Ve ben tarihsiz günlerde genç bir yüreği taşımaktayım göğe doğru
Ölüm düşümde çokça alıştığım mevsimlere benziyor
Kuşların nefesleri ile soluklanıyorum yokuşların başında
Yaşamanın pek de meşhur olduğu günlere göre ölüm
Benim için bir rum mezarlığında büyümüş
Ama görkemli ama yorgun bir karaçamdır.
Reklam