“Saatin kendisi mekân, yürüyüşü zaman, ayarı insandır… Bu da gösterir ki, zaman ve mekân, insanla mevcuttur!” (Saatleri Ayarlama Enstitüsü’nden )
Korktukça tutsak, umut ettikçe özgürsün.
Duruyor,kız ve erkek çocuklarının koşarken görünüp kaybolan ayakçıklarına,gülüp ağlaşmalarına-çünkü pek çoğu okuldan eve koşuncaya kadar bir fırsatını bulup kavga ederek ağlamış ve yine barışıp beraber oynamaya başlamış oluyorlardı-bakıyor ve o zaman bütün kederimi unutuyordum.
Sonra hepsi,bu arada Snayder de onlarla büyük insanlar gibi konuştuğum,onlardan hiçbir şeyi gizlemediğim için beni suçladıkları zaman,onlara yalan söylemenin ayıp olduğunu söyledim.Çünkü istediğin kadar gizle,onlar zaten her şeyi biliyorlar ve öğrenecekler.Belki de kötü tarafıyla,benden öğrenirlerse kötüyü öğrenmezler,dedim.
Tibo ise kıskanıyordu;önceleri çocukların sözlerimin hepsini anlamalarına,onunkileri de anlamamalarına şaşırıyordu.Sonra,ikimiz de onlara bir şey öğretemeyiz aksine onlar bize öğretirler,dediğim zaman,benimle alay etmeye başladı.