Şöyle diyordu şarkı: "Rüzgârlarda sesini duyduğum büyük ruh, yalnız ve küçüğüm. Senin yaratıcılığına gereksinimim var. Beni her zaman güçlü tut. Yapraklar üzerine, kayalar üzerine yazdığın bilgileri öğrenebilmem için beni akıllı kıl. Kulaklarımı rüzgârlarına, yerden gelen, ormandan gelen seslerine karşı becerili ve duyarlı eyle. İçime doğruluk ve sevgi tohumlarından başka bir şey serpme ki, kızıl güneşin batışı gibi bir gün yaşam son bulduğunda, sana tertemiz ulaşabileyim."