Rana
@redkitty
353 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yaklaşık bir yıldır kitaplığımda bekleyen, iki kere başlayıp içine giremediğim, sıkılıp kenara kaldırdığım kitabı sonunda okudum. Ve... İyi ki okumuşum!
Kitabı tamamladığımda seveceğimden çok emindim, bu yüzden bu defa pes etmeyeceğim dedim kendime. Yeni başlayacaklara tavsiyem, ilk sayfalar biraz zorlayabilir, sabrederseniz bir süre sonra kitabın bitmesini istemediğinizi fark edeceksiniz.
Kitabın konusu hakkında arka kapaktan fazlasını söyleyemem, hatta arka kapağı bile okumadan başlamanızı tavsiye ederim, zira neredeyse bütün kitabı özetlemiş. Ama bu kitaptan alacağınız keyfi azaltmıyor. Çünkü kitabın büyüsü konusunda değil, anlatış biçiminde.
Eğer içinizi ısıtacak, sıcacık bir kitap okumak istiyorsanız, küçük kırmızı balığıyla yaşayan Guylain Vignolles ile tanışmanın tam vakti.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
O muydu?" 2020'nin ilk kitabı oldu benim için. En taze düşüncelerimle Zweig'ın en keyif aldığım eserlerinden biri olduğunu söyleyebilirim. Zweig bu defa bir köpeğin psikolojisini ele alıyor. Polisiye seven biri olarak bu kitabın, gizemli bir cinayetin katilini bildiğinden emin olduğunu söyleyen yaşlı bir kadınla başlaması bir hayli ilgimi çekti ve kitabın nasıl bittiğini anlayamadım.
ŞU ANDAN İTİBAREN OKUYACAKLARINIZ SPOİLER İÇERİR
Ponto'nun masum bir köpek yavrusundan kibri neredeyse somut halde görünen bir yaratığa dönüşmesini okuyoruz.
Ponto bana bazı ailelerin gereksizce şımartılmış çocuklarını, Ponto'nun bebeğe karşı hisleri ise bu şımartılmış çocuğun yeni gelen ve kendini ikinci plana atılmış hissettiren küçük kardeşe karşı kıskançlığını anımsattı. Tek fark; çocuk süperegosu sayesinde kendini dizginleyebilirken, Ponto'nun bütün 'id'liğiyle kinini gizleme gereği duymaması, duyamaması. Neticede o, her şeye rağmen bir hayvan. Bu açıdan bakınca, "Suçun köpekte değil, köpeği bu hale getirende olduğu" mantığını kendime hatırlatsam da, çoğu zaman duygularıma yenik düşüp yaptıklarının beni çileden çıkarmasına izin verdim.
Köpek aşığı biri olan beni bile -bazı noktalarda empatide cömertlik göstererek acısam da- bir köpekten nefret ettirmeyi başardı Ponto. Ben sana inanıyorum Betsy Teyzeciğim, OYDU.
Uzun bir aradan sonra Agatha Christie özlemimi Porsuk Ağacı Cinayeti ile dindirdim. Sebep bu ara mıdır, kitabın kendi marifeti midir bilmem ama kitabı sevdim. Ben de birçok kişi gibi Poirotculardanım ve Jane Marple kitabı olduğunu görünce küçük bir hayal kırıklığı yaşadım ama oldukça güzeldi.
Kitap bana karakterler ve bazı spoiler sayılabilecek sebeplerden ötürü Noelde Cinayet ve yine bir Jane Marple kitabı olan 16.50 Treni kitaplarını anımsattı.
Jane Marple demişken, kendisi kitapta konuk oyuncu gibiydi. Örgüsünü örerken ettiği tatlı ve zekice sohbetleriyle karşımıza çıkıyor zaman zaman. Neele ise, gerek mal varlığı gerek düşman sayısı açısından oldukça zengin olan karakterimiz Rex Fortescue'nun cinayetini araştıran müfettişimiz. Katil yine tahminlerimizi kursağımızda bırakan biri ve bu da kitabın en güzel taraflarından biri.
Okurken asla sıkılmadığım, kısa ve etkileyici, gizem dolu bir Agatha Christie kitabıydı. Agatha ne yazsa okunur diyenlerden değilseniz bile okurken keyif alacağınızı düşündüğüm bir kitap.
Bir süredir okumayı düşündüğüm fakat ertelediğim bir kitaptı. Bitirdiğimde kurduğum ilk cümle "Neden okumak için bu kadar bekledim?" oldu. Uzun zamandır ilk defa, elime alamadığım vakitlerde bir sonraki okuyacağım anı iple çektiğim bir kitap okudum. Kitap hakkında ne söylesem spoilera gireceğinden korktuğum için sadece okumanızı tavsiye etmekle yetineceğim. Oldukça sürükleyi, gizemli ve merak uyandırıcı bir kitap. Tam her şey çözüldü derken sizi her seferinde ters köşeye yatıracak ve asla elinizden bırakamayacaksınız.
– SPOİLER –
Kitabı okurken bazı ayrıntılar bana Stephen King'in bir öyküsünden sinemaya uyarlanan Secret Window filmini hatırlattı. Bu benzerlikten dolayı şizofreni ihtimalini ve Anna'nın olayını tahmin etmiştim fakat yine de sonu sürpriz oldu.
Spoiler içinde bile spoiler vermemeye çalışma çabam takdir edilesi :)
Kafamı rahatlatmak adına bir aşk kitabı okumak istedim ve tercihimi geçtiğimiz yıl herkesin dilinde olan bu kitaptan yana kullandım. Fakat kitabı sevdim mi sevmedim mi emin değilim. İlk 150 sayfa gerçekten çok güzeldi, çoğu yerde gözyaşlarımı tutamadım. Ama sonrasında kitabın hitap ettiği yaş seviyesi ve benim kitaba olan ilgim gittikçe düştü. Sürekli olarak bir 'kötü çocuk' zorlaması, 15 yaşında 'çocuk'ların birlikte olması gibi ayrıntılar beni biraz rahatsız etti. Kitap bana göre gençti ya da ben kitaba göre yaşlı, bilmiyorum. Sonunu sevdim, puanım da ilk 150 sayfa ve sonunun hatırınadır. Genellikle daha büyük kesimin elinde görsem de 15-20 yaş aralığına hitap edeceğini düşündüğüm bir kitap.
