Söyleyecek bir şey yoktu, ne ona ne diğerlerine. Hiçbiri gözlerimin içine bakamıyordu ve ben de onlardan yükselen husumet dalgasını hissedebiliyordum. Önceleri, bana gülüyorlar, cehaletimden ve yavanlığımdan dolayı beni küçük görüyorlardı; şimdi ise bilgimden ve kavrama yeteneğimden ötürü benden nefret ediyorlardı. Neden? Bunlar benden ne istiyorlar? Şimdi, eskisinden çok daha fazla yalnızdım.