en beğendiğim zombi filmleri ;(`benim listem`)
1. `28 days later`
2002 yapımı, yönetmen koltuğunda danny boyle oturuyor; başrollerde cillian murphy, naomie harris ve brendan gleeson var; yaklaşık 113 dakika. konu basit ama etkisi büyük: laboratuvardan yayılan “rage” virüsüyle toplum çöküyor, gözünü hastanede açan bir adam boşalmış bir dünyada hayatta kalmaya çalışıyor. modern zombi çağının start tuşu.
2. `train to busan`
2016, yönetmen yeon sang-ho; oyuncular gong yoo ve ma dong-seok; süre 118 dakika. seul'den busan'a giden bir trende patlayan salgınla birlikte, kapalı alanda artan gerilim ve insan ilişkileri üzerinden yürüyen, aksiyonla duyguyu aynı anda tokat gibi veren film.
3. `dawn of the dead`
2004, yönetmen zack snyder; oyuncular sarah polley, ving rhames; süre 101 dakika. bir grup insanın alışveriş merkezine sığınıp zombilere karşı hayatta kalmaya çalışmasını anlatır; hızlı zombi konseptini popülerleştiren remake.
4. `rec`
2007, yönetmenler jaume balagueró ve paco plaza; başrolde manuela velasco; süre 78 dakika. bir televizyon ekibinin itfaiyecilerle girdiği apartmanda karantinaya alınmasıyla başlayan found-footage tarzı saf panik ve kapalı alan kabusu.
5. `world war z`
2013, yönetmen marc forster; başrolde brad pitt; süre 116 dakika. küresel salgının ortasında dünyayı dolaşarak çözüm arayan eski bir bm çalışanı üzerinden büyük ölçekli zombi kaosu; aksiyon yüksek, mantık bazen izinli.
6. `:shaun of the dead`
2004, yönetmen edgar wright; oyuncular simon pegg, nick frost; süre 99 dakika. zombi istilesini pub'a gidip çözmeye çalışan iki arkadaşın kara mizah dolu hikayesi; komedi ama türün en zekilerinden.
7. `zombieland`
2009, yönetmen ruben fleischer; oyuncular jesse eisenberg, woody harrelson; süre 88 dakika. zombi kıyametinde hayatta kalma kurallarıyla
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Gerçek kişilerle sorun yaşamamak için oyun dünyasından gerçek hayat projeksiyonuna karakter örnekleri seçelim. Final Fantasy 7 Remake oyununda Wedge and Biggs isimli 2 karakter var. Oynayan kaç kişinin hafızasında baskın olarak yer alabildi? Oldukça sosyal ve takım çalışmasına yatkın, iyi kalpli kişilikler olarak oyunda ele alınmış, önemli işler başarmışlar. Ancak bu sosyallikleri,iletişim kurabilmeleri onların sidekick(yani yan eleman olarak) olmalarını aşabilecek duruma getirememiş. Tabiri caizse kendilerince "looksmax" da yapabilmişler. Bu sırada ortadaki kişi olan Jessie'nin tahmin edebileceğiniz üzere Cloud'a nasıl samimi şekilde bariz sebeplerle neden yönlendiğini biliyorsunuz.
Sen bir fotokopinin fotokopisisin.Alıntı
Gelecek bitti . Biz geleceğin iptal edildiği bir zaman diliminde yaşıyoruz. Dikkat et. Filmler hep "Remake". Şarkılar hep eski şarkıların "Remix"i. Moda 80'ler, 90'lar. Neden yeni bir şey yok. Çünkü insanlığın hayal gücü kurudu. Biz Semiyotik Hayaletler tarafından ele geçirildik. William Gibson'ın dediği gibi, biz geçmişin imgelerini ısıtıp ısıtıp yiyen leş kargalarıyız. Senin o "Eskiden her şey güzeldi" diyen romantik ağzını yerim. Eski güzel falan değildi. Sen sadece şimdiki zamanın o buz gibi gerçekliğinden, geçmişin güvenli limanına kaçan bir korkaksın. Şu an yaşadığın hayat bile orijinal değil. Babanın hayatının kötü bir kopyasını, elindeki telefonun filtresinden geçirip "Yaşıyorum" diye yutturuyorsun. Sen bir fotokopinin fotokopisisin. Rengin solmuş, çizgilerin kaymış. Orijinal tek bir duygun yok, hepsi filmlerden çalıntı replikler.
yanlış kadına bulaştınız filmleri
`elle` (2016)
`paul verhoeven`'in yönettiği filmde `isabelle huppert`, travmayı güç aracı hâline getiren bir kadın canlandırır. film bir saldırıyla açılır ama asla beklediğin yönde ilerlemez. intikam, mağduriyet ve kontrol kavramları sürekli yer değiştirir. izledikçe anlarsın: burada yanlış kadına bulaşmak, onun ne hissedeceğini sandığın noktada başlar. final, ahlaki zemini tamamen söker.
`audition` (1999 – japonya)
`takashi miike` imzalı bu filmde, eş arayan orta yaşlı bir adam (`ryo ishibashi`) masum görünen asami ile tanışır. film ilk bir saat romantik ve sakin akar. sonra yavaşça… çok yavaşça… karanlık çöker. final sahneleri sinema tarihinde travmatik kabul edilir. yanlış kadına bulaşmak burada bekleyerek gelir; kaçmak için artık çok geçtir.
`perfect blue `(1997 – anime)
`satoshi kon`'un başyapıtında bir pop idolünün (`seslendiren junko iwao`) kimliği parçalanırken, etrafındaki kadın figürleri tehdit değil gerçekliğin kendisine dönüşür. film psikolojik bir çöküş hikâyesidir. yanlışlık bir ilişki değil, yanlış algıdır. gerçekle hayal arasındaki çizgi silindiğinde, “`kadın`” artık bir kişi değil, zihinsel bir tuzaktır.
`the vanishing` (1988)
`george sluizer`'ın yönettiği bu soğukkanlı filmde, kaybolan bir kadın hikâyenin merkezindedir ama asıl kabus daha sonra gelir. film boyunca sakinlik vardır; bağırmaz, tehdit etmez. final sahnesi sinema tarihinin en rahatsız edici sonlarından biridir. buradaki yanlış, kadına değil; gerçeği öğrenme takıntısına bulaşmaktır.
`hard candy` (2005)
`david slade`'in filminde `ellen page` (`elliot page`), masum görünen bir genç kız olarak `patrick wilson`'ın karakterinin hayatına girer. izleyici ilk dakikalarda kimin av, kimin avcı olduğunu zanneder. sonra film yön değiştirir. burada “`yanlış kadına
Yol Ver Dağlar🎶🌹
YOL VER DAĞLAR - SAZ BEAT - AslanBeatz Remake / AslanBeatz
youtube.com/watch?v=t930DMk...