Onlar gibi davranmaya, onlara benzemeye çalıșıyorum, lakin içim farklı,... Bașımdan geçenleri, benden daha ilginç buluyor. İçimdeki derin ve köklü karanlığın farkında değil. Çünkü insanları konușarak tanıyamazsınız. Konușmak, canlı yaratıklar arasındaki en etkisiz iletișim aracı. Dil yalan söylüyor, olanları çarpıtıyor, insanlığın hiç bıkıp usanmadığı klișeleri tekrarlıyor. Bu yüzden, insanları dinlemek onları anlamak için yeterli değil.///