M S
@requeim88
1 Kasım 1988
30 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Sayın Pala'nın harika bir anlatım dili var ama bu romanında biraz gevezelik yapmış gibi geldi. Sanırım ilk kez polisiye tarzında roman yazmış. Belki bu değişikliğin heyecanıyla olayları esrarlı hale getireyim derken olayların gizli öznesi ve örgütün lideri olan kişiyi çok öne çıkarmış. Kitabı okurken azdahakların lideri olan ve roman boyunca gizemli kişi olarak sunulan üstad açıkçası çok sırıtıyordu. Ama Osmanlı döneminde geçen asayişe ve istihbarata dayalı bir hikaye ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi. Palanın Osmanlı bürokrasisi içindeki rütbelere ve bu rütbe sahiplerinin görev ve sorumluluklarına ne kadar hakim olduğunu da net olarak görebiliyoruz. Tarih metodolojisini romanlarında kurguladığı olaylara profesyonelce uygulaması iyiki sadece tarihçi olarak kalmamış dedirtiyor. Kalemine sağlık diyorum.
Reklam
Ahmet Ümit ülkemizin son 10 yılındaki yozlaşmasının başkomser Nevzat gözünden panoramik bir görüntüsünü sunmuş. Yağmuru dinmeyen bir İstanbul dekorunda; Vazifesinin getirdiği cefayı yaptığı pis
Talat Paşa'nın anıları dense de daha çok Talat Paşa'nın savunması olmuş. 1919da kendisi ve diğer İttihat Terakki ileri gelenleri hakkında başlatılan soruşturma ve divanı harp yargılamasında ileri sürülen, genel başlık halinde; Balkan Savaşı neden kaybedildi? 1. Dünya savaşına neden katıldık? Ermeni terhciri neden yapıldı? suçlamalarına karşı somut savunmalar yapmaya çalışmış. Özellikle Ermeni tehcirinin haklılığıyla ilgili olarak Ermenilerin yaptığı katliamlarla ilgili önemli deliller bulunduran birincil kaynak olarak da değerlendirilebilir. Ittihat ve Terakki içindeki en önemli ve yakın tarihin en hassas konusu olan Ermeni meselesinin baş aktörlerinden olan Talat Paşa'nın kendisinden 1908 ila 1921 arası tarihi kısmen de olsa öğrenmiş oluyoruz.
Kitabın 1936da yazılmış olmasına hayret ettim. Müthiş tasvirler, incelikli psikolojik tahliller ve vurucu ifadeler... Mithat Cemal bey sen nasıl bir eğitim aldın ki böyle nitelikli bir roman
40lı yaşlarındaki bir adamın 1. Dünya savaşından önceki hayatına duyduğu özlemi anlatıyor. Savaştan önceki ve sonraki durumların mukayesesini sık sık yapıyor ve savaşın zamanı, insanları, kültürü ve en önemlisi hatıraları nasıl alt üst ettiğini gösteriyor. Özellikle modernleşmeyle sürüklendiği Londradaki yaşamında kira, faturalar, çocuklar ve okul taksitlerinden sıkıldığında, 'bogulmamak için' geriye, aşağı binfielddeki modern öncesi dönemdeki çocukluk günlerine dönüyor. Bu dönüşleri orwellın muhteşem tasvirleriyle görebiliyorsunuz ancak bir süre sonra sıkıcı olmaya başlıyor. Zorlanarak bitirsem de savaş, evlilik, yaşlanmak, hatıralarda yaşattığınız yerlerin ve kişilerin artık hatırladığınız gibi olmadığının ve olamayacağının acımasız gerçeği gibi hayatın dramatik yönlerini esprili bir dille yazmış olması yine onun ne kadar büyük bir yazar olduğunu gösteriyor.
Reklam
Reklam