Aiden D.
@rerista
Yarayla alay eder yaralanmamış olan.
İzmir sokakları, ben ve yağmur,
Kulağımda hüzünlü bir şarkı,
Yürüyorum öylece, acımı dindiresiye kadar.
İçmesem de içmişim gibi hissettiren,
O yerdeki yalnız izmaritler.
Ellerim donmuş soğuktan, neyse.
Yüreğim kadar üşümüş değil en azından.
Baş başa kaldığım kafamdaki sesler,
Susun artık, biliyorum.
Biliyorum kimsenin benimle kalmayacağını.
Biliyorum benim gibi birini avutmayacaklarını.
Soğuktan titreyen bir kedi takılıyor gözüme,
Ne de sevimli.
Hırpalanmış, hor görülmüş, sevilmemiş.
Ne kadar benziyoruz aslında.
Tek farkımız:
O insanlardan kaçmayı öğrenmiş,
Bense,
Kaçması gerektiği yere sığınmamayı öğrenememiş.
~Aiden D.
