Aiden D.
@rerista
Yarayla alay eder yaralanmamış olan.
"Ruhuna el sürdürme, gözlerini kör eder. Kafandaki ses, eğer onu öldürmezsen mezarına yabani otlar diker."
Sayfa 450
Reklam
İzmir sokakları, ben ve yağmur,
Kulağımda hüzünlü bir şarkı,
Yürüyorum öylece, acımı dindiresiye kadar.
İçmesem de içmişim gibi hissettiren,
O yerdeki yalnız izmaritler.
Ellerim donmuş soğuktan, neyse.
Yüreğim kadar üşümüş değil en azından.
Baş başa kaldığım kafamdaki sesler,
Susun artık, biliyorum.
Biliyorum kimsenin benimle kalmayacağını.
Biliyorum benim gibi birini avutmayacaklarını.
Soğuktan titreyen bir kedi takılıyor gözüme,
Ne de sevimli.
Hırpalanmış, hor görülmüş, sevilmemiş.
Ne kadar benziyoruz aslında.
Tek farkımız:
O insanlardan kaçmayı öğrenmiş,
Bense,
Kaçması gerektiği yere sığınmamayı öğrenememiş.
~Aiden D.
Onuncu mektup
Bana "Çok yazıyorsun," diyorlar. Bir insana, "Sen çok yaşıyorsun, artık öl," denir mi? Benim yaşamam ve şiirim birbirinden ayrı şeyler değil ki! Yaşarken şairliğimi yaşıyorum ben.
Sayfa 133
Reklam