Devrim
@revdev
Kendi sesini bulmak için rüzgâra karşı yürüyenlere selam olsun.
Artmasını isteriz en güzel varlıkların
Güzelliğin gül yüzü solmasın diye asla,
Bir güzel, yaşlanıp da göçünce bugün yarın Anısı yaşar yine körpecik yavrusuyla;
Ama can yoldaşındır kendi parlak gözlerin,
Kendi ateşin besler ruhunun alevini;
Kıtlığa çevirirsin bolluğunu her yerin,
Kendi düşmanın gibi, ezersin can evini.
Şimdi sen yeryüzünün taptaze bir süsüsün,
Varlığın çiçek dolu bahardan müjde taşır,
Ama kendi koncanda ruhunla gömülüsün,
Pintiysen, ince köylü, kendi sonun yaklaşır.
Dünyaya acımazsan, oburlar gibi ancak Varlığın da mezar da güzelliği yutacak.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ey zavallı gönül,ne zamandır günlerini gaflet içerisinde geçirmektesin! Bütün ömrünü heba ettin, artık bir şey kazanmak için yeniden bir ömür nerede?
Bahar bulutu gibi ağlamaktayım, zira ölemiyorum
Şu anda benim ağlayıp inlemem gerek, çünkü kalbim onunla iken ben nasıl ölebilirim?
Kanayan gönlüme bir nazar et, bütün bu dertlerin, musibetlerin arasından beni çekip çıkarıver
Bu dünyada onu düşman da kabul etsen, dost da tüm varlığın boynu onun minneti altındadır.
Onun hikmeti aslında herkese bir sorumluluk yükler, ama şaşılacak şey ki o herkesi kollar gözetir.