Dünya nasıl da mükafatlandırır insanı!
Gençliğinde bütün enerjisini eğlenceye harcayan sonunda görür hiçbir şeyin kalıcı olmadığını, gençken dört döner âşıklar etrafında
Bir arkadaşı bile kalmaz kocadığında;
İçi boş tutkuların, değersizdir mükafatı,
Canlı, gülünç ve ölü, unutulmuş!