Devrim
@revdev
Kendi sesini bulmak için rüzgâra karşı yürüyenlere selam olsun.
Özgür müyüz biz? Geleceğimizin, sözünü ettiğimiz çocuklarımızın geleceğinin bir garantisi var mı?
Önümüzü görebiliyor muyuz, önümüzde bir aydınlık var mı? Durmadan adaletten, haktan hukuktan söz eden, kendini dünyanın serdarı sanan bu kibirli general ve düzeni bize gerçekten adil, eşit bir hayat mı sunuyor?
Hayır, hayır hayır...
-Mehmed Uzun
Geçmez, biliyorum.
Ben düşmedim, bir yerlerimi kesmedim, kolum kırılmadı.
Ben kötü bir hastalığa yakalanmadım, kâbustan uyanmadım.
Bendeki yara değil; kesik, kırık, korku...
Öyle bir şey değil.
Bendeki sürekli boşluktan düşüyormuşum hissi,
Devamlı koşuyor ama bir yere varamıyormuşum gibi.
Bu geçmez!
Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider…
Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında
Yanlış adreslerdeydik, kimliksizdik belki.
Sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar
Biz mi yalnızdık, durmadan yağmur yağardı.
Üşür müydük nar çiçekleri ürperirken
Gidersen kim sular fesleğenleri
Kuşlar nereye sığınır akşam olunca…
“…Hepimiz, bir şekilde, bu oyunu sürekli oynuyoruz. Taşıdığımız yükler burada, yolumuz önümüzde, iyiliğe ve mutluluğa duyduğumuz özlem ise, birçok sıkıntı ve hatayı atlattıktan sonra bizi hakiki bir İlahi Kent olan huzura ulaştıracak rehberimizdir.”
