Reyhan Selen
@reyselen
Şu anda okuduğu kitap
Güçlü bir şekilde içine gerçekliğin duygusu doğdu ve göğsünde duran makineyi kırdı, özgürlük huzurlu bir biçimde yükseldi ve itaatkarlığı yırttı.
Reklam
“Yalan söylemek istemiyorum. Belki de sesimi çıkarmaya korkacağım. Milyonlarca kadın, kocaları ve çocukları götürüldüğünde seslerini çıkartmaya korkmuştu hiçbiri yapması gerekeni yapmadı. Sizin korkularınız bizi zehirledi. Sen gidersen ben ne yapacağım? Ağlayıp zırlayacağım, kiliseye koşup tanrıya sana kolay iş versinler diye yalvaracağım…”
“İnsanlardan bana ne? Sen vurularak düştüğünde ya da parçalanmış aksayarak eve geldiğinde bana onlar mı yardım edecek? Bu insanlara ihtiyacım yok, merhametlerine, onların sevgisine, onların şükranlarına - ben seni bir insan olarak, özgür yaşayan bir insan olarak istiyorum. Özgür istiyorum seni, özgür, bir insana yakıştığı gibi, ölmeye giden bir asker değil…”
Her şey onu terk etmişti, yalnızlık büyük şiddetiyle içine girmişti ve onun son gücünü yıkmıştı.
Sanki alışkın olduğu geniş yaşamı yıkılıyor ve çarpan yüreğini daraltıyordu. Sevgiye, onu sarmalayan sıcak söze olan ihtiyacı doğdu.
Reklam