Ben Medine'yim, gönüller yurdu,
Hasretin içimde, bitmez kuşku.
Ayak izleriyle nurlanan taş,
O gitti gideli içimde boşluk, bir telaş.
Bir gün yollarıma geldi bir güneş
Mekke'den hicran, gözün de yaş
Gönlümde açtı öyle bir bahar
Topraklarım O'nun aşkıyla yanar
Mescidimi kendi elleriyle kurdu
Her taşta duası, her duâda huzurdu
Yetimi sevdi, mazlumu sardı
Adâlet burada sonsuz yaşardı
Uhud'da düştü alnına kan,
Sarsıldı yüreğim yandı zaman.
Ama O baktı, merhamet diledi,
Affetti yine, gözyaşımı Sildi.
Son günlerinde hüzünle durdu
Ümmetini sordu, gözleri doldu.
Ben Medine'yim, içim paramparça
O gitti gideli rüzgarım ağlar.
Kim gelse buraya, O'nu arar,
Kokusu kalmıştır, Kalpler yanar
Ben Medine'yim, aşkı taşırım
O'nun adıyla, her an yaşarım.