Rezil Rüsva

Rezil Rüsva
@rezilrusva
Her gün bir kez "neredeyim" diye sordum kendime. Her gün bir kuzey kışı indi içime. Her gün karşımda duran fotoğraflarına baktım. Bir kez öfkelendim her gün bir kez sordum kendime neden bu kadar bağlandın.
Unutamazsın. Bir insanı bu kadar sevince koşulsuz, bir de üstüne kavuşamazsan unutamazsın. Ömrünün sonuna kadar unutamazsın… Bizim senle hiç sabahımız olmadı, hiç beraber uyanmadık, gözümüzü açar açmaz birbirimizi hiç görmedik. Hiç güzel günümüz olmadı. Sıradan günümüz… İnsanlar gibi el ele tutuşup sokaklarda biz hiç yürümedik senle. Bağıramadım seviyorum diye bağıramadım. Kendimize bile söyleyemedik. Senle hiç bu kadar yakın bile olamadık. Biliyoruz, sen bilsen ki dünyanın en güzel sabahları senin, sen yine beni unutamazsın. İlk hayalim, ilk hayal kırıklığım… Ben seni unutamam, ama fark etmez ki, sen beni kaybettin.
Reklam
Ben size ne yaptım Çağrı mı, armağan mı, ceza mı Ne vardı böyle karşıma geçecek Ben ne yazılar ne çizgiler yitirdim hatırlamadım Ne var ki sizinki onlar gibi gitmeyecek Artık olan oldu Gitmeniz gitmeseniz bir Ben de düş kursam da kurmasam da Aklıma yüzünüz gelecektir Ben size ne yaptım, Ne kötülüğüm dokundu size İnanın - hoş niçin inanacaksınız- Sizi şu ana kadar tanımazdım İnanmak, bilmek yakışmaz size Karşıma çıkmayacaktınız. Karşımda bir resim gibi şimdi Kuramadığım düşlerin çizdiği, siz Hem gözüme hem düşüme Çakılıp kaldınız Renklerinize ve biçimlerinize Düş dışı gerçeklerin çizdiği siz Beni benden çıkardınız Beni benden aldınız Göz görmeye-görmeye Bir uzağa bıraktınız Kendime dönmeye artık çok geç.
Şiir

Rezil Rüsva

, 1000Kitap'a katıldı.