rhg
@rgulcu
Self Made-Man
Şu anda okuduğu kitap
Deniz kıyısında bir ihtiyar taşçı bir kayayı yontmaktadır.
Güneş onu yakıp kavurur. O da tanrı'ya yakarır, keşke güneş olsaydım diye.
"ol" der tanrı. İhtiyar güneş oluverir,
fakat bulutlar gelir örter güneşi, hükmü kalmaz.
Bu kez bulut olmak ister.
"ol" der tanrı, bulut olur.
Rüzgâr alır götürür bulutu, rüzgârın oyuncağı olur.
Rüzgâr olmak ister bu kez. Ona da "ol" der tanrı.
Rüzgâr her yere egemen olur, fırtına olur, kasırga olur.
Her şey eğilir karşısında.
Tam keyfi yerindeyken koca bir kayaya rastlar.
Ordan eser burdan eser, kaya bana mısın demez!
Bildiniz, tanrı kaya olmasına da izin verir.
Dimdik ve güçlü durmaktadır artık dünyaya karşı...
Bir sabah sırtında bir acı ile uyanır..
ihtiyar bir taşçı kayayı yontmaktadır.
amor fati - nietzsche"
K.KEdebiyat
İthaka'ya doğru yola çıktığın zaman, dile ki uzun sürsün yolculuğun, serüven dolu, bilgi dolu olsun.
Ne Lestrigonlardan kork, ne Kikloplardan, ne de öfkeli Poseidon'dan.
Bunlardan hiçbiri çıkmaz karşına, düşlerin yüceyse, gövdeni ve ruhunu ince bir heyecan sarmışsa eğer.
Ne Lestrigonlara rastlarsın, ne Kikloplara, ne azgın Poseidon'a,
Onları sen kendi ruhunda taşımadıkça, kendi ruhun onları dikmedikçe karşına.
Dile ki uzun sürsün yolun.
Nice yaz sabahları olsun, eşsiz bir sevinç ve mutluluk Önceden hiç görmediğin limanlara girdiğin!
Durup Fenike'nin çarşılarında eşi benzeri olmayan mallar al,
Sedefle mercan, abanozla kehribar, ve her türlü başdöndürücü kokular;
Bu başdöndürücü kokulardan al alabildiğin kadar;
Nice Mısır şehirlerine uğra, ne öğrenebilirsen öğrenmeye bak bilgelerinden.
Tanrının Antonous'u Bırakması
When suddenly, at midnight, you hear
an invisible procession going by
with exquisite music, voices,
don’t mourn your luck that’s failing now,
work gone wrong, your plans
all proving deceptive—don’t mourn them uselessly.
As one long prepared, and graced with courage,
say goodbye to her, the Alexandria that is leaving.
Above all, don’t fool yourself, don’t say
it was a dream, your ears deceived you:
don’t degrade yourself with empty hopes like these.
As one long prepared, and graced with courage,
as is right for you who proved worthy of this kind of city,
go firmly to the window
and listen with deep emotion, but not
with the whining, the pleas of a coward;
listen—your final delectation—to the voices,
to the exquisite music of that strange procession,
and say goodbye to her, to the Alexandria you are losing.