ripriprip
@ripriprip
Tankları severim.
21Alıntı
İran, Şattülarap bölgesindeki toprak parçasını Irak’ın
elinden almak istiyordu. İsrail zaten Irak’ın güçlenmesini
istemiyordu, ABD ise hem İsrail’e hem de İran’a yardımın
yanı sıra genel stratejisi açısından Sovyet yanlısı Irak’ın burnunu sürtmek istiyordu. Bunun üzerine İran kendi topraklarını Barzani ve KDP’ye açtı. ABD ve İsrail’den gelen silah,
cephane ve para ile İran Şahı kısa sürede Barzani’nin yüz
bine yakın adamını silahlandırıp Kuzey Irak’a yerleştirdi.
20 arap şeytanlarıAlıntı
Suriye’ye geçen PKK militanlarına kısa
sürede Şam, Halep, Kamışlı gibi yerlerde onlarca ev tahsis
edilerek garantiye alındılar. Bu evlerde yaklaşık olarak 300 PKK’lı militan barınıyordu. Bunları her ev bir grup olmak
şartıyla ki her evde 8-10 kişi barınıyordu, teorik eğitime devam ettiler. Dışarı çıkmaları ve gezmeleri yasaktı. Aylarca
kalınan bu evleri hiç kimse terk etmiyordu. Yiyecek ihtiyaçları Apo tarafından görevlendirilmiş ve Suriye “Emin Kavmiyye-Milli İstihbarat” isimli merkezi istihbarat örgütünün
kimliklerini taşıyan kişilerce karşılanıyordu. Bu kimlikler
özel ve güvenilir kişilere verilmişti.
PKK bu arada bir grup adamını da İran ve Kuzey Irak’a
yerleştirmişti. İran’dakiler İran istihbarat teşkilatının bilgisi
dahilinde Kuzey Irak ve Türkiye’ye komşu Urmiye şehrine
yerleştirildiler. Oradan hem Türkiye’ye hem de Kuzey Irak’a
giriş çıkış yapabiliyorlardı. İran’a geçişlerini Suriye hükümeti,
İran ile anlaşarak uçakla göndermek suretiyle sağlamıştı.
19Alıntı
Diğer taraftan sadece baskı ve sindirme yöntemleri kullanılmıyordu. Militanları canlı tutmak onları çalışmaya sevk
etmek uğruna da bazı çabalar sarf ediliyordu! Bu maksatla
eğitim kamplarına özellikle Şam ve Beyrut’ta görevli Bulgar, Sovyet ve Kübalı “Diplomatlar!” getiriliyor, bu diplomatlar kamptakilerin hal ve hatırını soruyorlar moral verici konuşmalar yapıyorlardı.
18Alıntı
PKK, 1970’li yıllardaki toplumsal dalgalanmaların, o günlerin şartlarında meydana gelmiş doğal bir örgüt olsaydı 12
Eylül sonrasını da diğer bir yığın silahlı-silahsız örgüt gibi
karşılayacaktı. Yani, bir çeşit mücadele şartları daraldığı için,
toplumsal hareketler durulduğu için, apolitik bir döneme girildiği için, yeni koşullara uygun bir çalışma tarzını benimseyecekti. Fakat PKK kuruluşunda ve amacında bir farklı-
lık olduğu için 12 Eylül dönemini ve sonrasını kendi güç
ve imkanlarının çok çok üstünde olan ve o düzeydeki bir
örgütün hayal bile edemeyeceği ilişkiler sayesinde farklı bir
biçimde karşıladı. Lübnan’da güçlerini FKÖ (Filistin Kurtuluş Örgütü)’ye yakın bir statüde konumlandırdı.
Diğer örgütler yurt içi ve yurt dışı ilişkileri bakımından
PKK’dan üstün olmalarına rağmen 12 Eylül sonrası ağır darbeler yiyorlar, bir çoğu dağılıyor, bazıları çok az bir imkanla
değişen şartlara yıllar sonra adapte olmaya çalışıyor. PKK
ise çok kısa sürede yığınla imkanlara, özel statülere kavuşup
kendini garantiye alıyor. Demek ki, PKK’nın yurt dışı ilişkileri daha güçlü imiş! Demek ki birileri PKK’ya “Yürü ya
kulum” demiş. Bu çok düşündürücüdür. Aslında daha önce
de belirttiğimiz gibi PKK’nın kuruluşundan itibaren sahnede son derece gizemli ve akıl almaz olaylar vardır. Gerçi
bu esrarengizliklerin bir kısmını Abdullah Öcalan zaman
zaman ağzından kaçırmıştır ve bir kısmını da hadiseler ortaya çıkarmıştır ancak, aydınlanan bölüm yeterli değildir.
