Biz, düşündüğümüz şeyiz.
Benliğimiz düşüncelerimizle oluşur.
Düşüncelerimizle dünyayı şekillendiririz.
Çocuklar gibi saf ve temiz bir yüreği olan insanlar. Onlar ki çillerini gezegen sanacak kadar hayalperest, yeni bir oyuncağa havalara uçacak kadar mütevaziler. Ama yetişkinlerin dünyasında bu iyimserlik, nedendir bilinmez hep cezalandırılmak istenir. Yine de hiçbir ceza onların yüreğinde taşıdığı hayalleri ezmeye yetmez.
Sevilme ve başkalarının onayını alma ihtiyacımız,bizi kendi ruhlarımızı yontmaya ve daha düzgün insanlar yapmaya zorluyor.İşte bu yüzden her zaman acı içindeyiz ve mutsuzuz.