Bazı insanlar öz şevkate direnir çünkü bunun bencillik ya da rahatına düşkünlük olduğunu düşünürler. Ama eğer en iyi arkadaşınız gerçekten zorlu bir süreçten geçerken bocalıyorsa onu desteklemek için yanında olmaz mıydınız? Yardımınızı kabul ettiği için onu rahatına düşkün ve bencil olarak mı yargılardınız. Tabii ki öyle yapmazdınız. Öyleyse neden çifte standart uyguluyorsunuz. Arkadaşınız ihtiyaç anında nezaketi ve ilgiyi hak ediyorsa siz de hak ediyorsunuz. 
Zihin genellikle duygusuz, soğuk ve umursamazdır. Sıkıntılarla başa çıkmamıza yardımcı olmak yerine bizi adeta ezer. Bize olanlarla baş edemeyeceğimizi ya da hayatın yaşama değer olmadığını veya sızlanmayı bırakmamızı söyleyebilir. Bazen gelecekle ilgili yoğun korkuları tetikleyebilir. Ama bunların hepsi normaldir sadece pek yararlı değillerdir.
duygularınızı ifade etmenin size uygun olup olmadığından emin değilseniz, tartışmasız en iyi seçenek deneyerek sonuçları gözlemlemektir. bunu yararlı bulursanız, yapmaya devam edin; aksi durumda bırakın.
acıyla nasıl başa çıkılacağına dair pek çok popüler fikir vardır ama hepsinin bilimsel geçerliliği yoktur. bunlardan biri de duygularınızı ifade etmeniz gerektiği düşüncesidir. gerçek şu ki bu bir zorunluluk değildir çünkü duyguları ifade etmenin bir çok yolu vardır. günlük tutmak, şiir yazmak, müzik dinlemek, resim yapmak, dans etmek hepsi birer duyguyu ifade ediş şeklidir.