İrem Biçer
@rmbcr
68 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
"Ama ben mahkum değilim ki. Ben yalnızca çocuğum. Annem burada iken bana dışarıda kimse bakamazmış. O yüzden cezası bitene kadar annemle birlikte kalmalıymışım."
Jose Saramago'nun dilinden etkileyici bir distopya; Körlük
Hikaye, direksiyon başındaki bir adamın aniden kör olmasıyla başlıyor ve durumun tüm şehir sakinlerine bulaşmasıyla devam ediyor.
Bu eserde, salgın hastalık gibi yayılan beyaz körlük ile toplumun ne kadar dağılabildiğini, ahlaki değerlerin nasıl hiçe sayıldığını, kaosun nasıl hüküm sürdüğünü, etik değerlerin nasıl çöktüğünü okuyoruz. Ayrıca kendi adıma şunu söylemeliyim, içinde bulunduğumuz salgın hastalık sürecinin vermiş olduğu hissiyat ve tedirginlik ile bu kitabı okumak çok farklıydı.
Distopya eserlerin günümüz dünyasını anlatmaya bu kadar çok yaklaşmış olması eserleri okurken büyük bir duygu yoğunluğunu beraberinde getiriyor.
Yazardan okuduğun ilk kitap olaması sebebiyle ilk sayfalarda yazarın kendine has yazım şeklini okumakta zorlandığımı da belirtebilirim.
"Bir gün gözlerim yeniden görmeye başlarsa, başkalarının gözlerinin içine bakacağım, ruhlarını görebilecekmişim gibi."