bibliotekar
@rmla
Sırtımda taşıdığım yüklerin üçünü yere koyabilmeyi başarabilsem beşi gelip beni buluyor, saygısızca omuzlarıma çıkıyordu.
Her şeyin bir sonu vardı.
Köprülerin, lavtaların, ilişkilerin… Hatta bazen ölümsüz gibi gözüken Doğal Dengelerin ve yaşamla sarılmış olduğundan hiç de bir gün ölecek gibi gözükmeyen dünyaların…
Köpeğe kemik vermek yardımseverlik değildir.Yardımseverlik, o köpek kadar aç olduğunda bile kemiği onunla paylaşmaktır.
Kar duvarlarının ve dehlizlerinin arasından, göklere yükselen dağlardaki bitmek tükenmek bilmez karların içinden geçerek yapılacak ve gece boyunca sürecek bir yolculuğa çıkarken, gençlik bile duraksayacaktır.
Keşke Birce ve Barış’ın düğününü görseydik diyerek kitabın son sayfasını kapadım. Aşırı sürükleyici ve elinizden bırakamayacağınız bir eser olmuş. Genel olarak beğendim fakat sonunu sanki yazar artık bitsin der gibi geçiştirmiş, yazmak için yazmış gibi geldi bana. Belki yıllar sonra diye son sahne o şekilde eklenebilirdi ya da belki de yazar devam kitabını yazmak için de böyle tadında bırakmış olabilir.
Kitap; dört üniversiteli kız arkadaşın ev hayatını ve onlara eşlik eden yaşamlarını , rutinlerini ele alıyor, her bir karakter aşırı tatlı ve kendine özgüydü. Barış ve Birce Bu çift bir harika Onların aşkı zaten kitabı elinizden bırakmanıza izin vermiyor.
