bibliotekar
@rmla
Şu anda okuduğu kitap
HarikaydıDuygu ve Düşünce
Herkese vakitli okumalar öncelikle,
Mai ve Siyah, Halit Ziya’nın okuduğum ilk eseri idi. Ben uzun zamandır kaliteli bir kitap okumadığımı Mai ve Siyah’a başlayınca anlamış oldum… Doğal, samimi ve içten bir başlangıç;Ahmet Cemil’in çocukluk yaşamı , şiire olan merakı, en yakın dosttu ile geçen yazım hayalleri ve ilerleyen yıllarda şiirde oluşan eski/yeni çatışması bunlar romanın ana konuları ama siz sayfaları çevirirken Ahmet Cemil’in iç sesine kulak veriyor ve onun duygu yüklü anlarına şahit oluyorsunuz. Kesinlikle okunmalı ve okutulmalı! Özellikle de yazarlığa merakı olan ya da yazmaya yeni başlamış tüm yazarların mutlaka okuması gereken bir eser -her satırıyla bir başyapıt- diyebilirim.
Romanda altı çizilesi o kadar yer vardı ki buraya bir kısmını bırakmış olabilirim aslında daha fazlasını içeriyor.
Okuyacaklara şimdiden iyi ve vakitli okumalar dilerim, iyi geceler
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yazarın hayatımda okuduğum ilk kitabıydı, o kadar sürükleyici o kadar çocukluğuma götürücüydü ki okurken içim sıcacık oldu. O alışık olduğumuz ders verici masalların dışında sizi fantastik bir doğayla birleştirirken aynı zaman da içselleştirdiğimiz özelliklerimiz ile de bizi burun buruna bırakıyor ve hayatta korktuğumuz ya da cesaret edemediğimiz ne varsa aslında onu yapmaya sonsuz gücümüz olduğunu bize gösteriyor. Harikaydı!
Baş kahramanımız Dorothy, köpeği Toto ile bir sabah ansızın Oz diyarına sürüklenir ve ona bu yolculukta bazı eksiklikleri ile korkuluk, teneke adam ve korkak aslan eşlik eder. Hepsinin tek bir ortak hayali vardır; Oz büyücüsünün dileklerini yerine getirmesini istemek. Onu bulana kadar her türlü yolları aşmaya çalışırlar…
Eksikliğini hissettikleri özelliklerin aslında onlarda var olduğunu bilmeden ortaya çıkaran büyücü de kendi yalanlarıyla yüzleşecektir.
Bir puanı sadece altı çizilesi daha çok cümleler göremediğim için kırdım malesef…
Kitabı erken yaşlarımda okumayı çok isterdim aslında o yaşlarda okurken bana hissettirdiklerini görmeyi isterdim daha çok. Eğer listenizde yoksa ilk sıraya -geç olmadan- ekleyin derim:))
Vakit Kaybı
Vakitli okumalar dostlar
Malesef yarım kaldı. İlk elliye kadar zorladım ama yetmişte artık dur dedim kendime.
Kısa kısa bölümlerden oluşmuş sürekli bir orada bir burada olduğumuz ölüler, bekçiler, cinayet vs.
Aslında övülen ve beğenilen bir kitap olmuş fakat içinde ne gerilim hissedebildim ne korku ne de FANTASTİK? fantastik ve kıyamet teması diyorsunuz da pek anlayamadım ? Cadılar ? Ejderhalar ? Deniz kızları ? Devler? Ben bunların hiçbirine rastlayamadım malesef.Ayrıca bir kadının vücudu üzerinden yapılan edebiyat, edebiyat değil bana göre ÇÖP KİTAPTIR.
Bol vakitli okumalar
Kitabı okumayanımız yoktur aramızda diye düşünüyorumBenim eseri ikinci okuyuşumdu ve altını çizmediğim ne çok yer varmış diye uça uça okudum…
Roman, yazarın 1943’te yayımladığı üçüncü ve son romanıymış,
Roman genel olarak Raif Efendi ve Maria Puder’ın Berlin’de yaşadığı unutulmaz aşkı konu alıyor.İlk cümle şöyle başlıyor:
“Şimdiye kadar tesadüf ettiğim insanlardan bir tanesi benim üzerimde belki en büyük tesiri yapmıştır.” Bunu söyleyen Rasim yani Raif Efendi’nin günlüğünü okuyan onun iş arkadaşı ve romanın çerçevesi bir nevi.
Alıntılar öyle çok ki … Birkaç tane görsele ekledim buraya sadece kitap yorumlarımı eklemek istedim.
Kitap insanı içine öyle bir alıyor ki zaman kavramınızı yitiriyor adeta o anda sanki Maria ya da Raif’in yanı başında oturuyor onları izliyor izlenimine kapılıveriyorsunuz.
Onları okurken bu çağda -teknolojinin her yeri sardığı- olmaktan utandım; çünkü onların birbirlerine bir çırpıda ulaşabileceği , iletişim kurabileceği hiçbir mecra yok -karşılıklı oturup konuşmaktan başka-
Birbirleriyle yaptıkları aşka dair münakaşalar, Maria’nın kendini ifade edişi -kimseye kapılmama- tüm konuları derinlemesine konuşup birbirlerini anlatmaları o kadar naif ve gerçekçiydi ki insana sonunda böyle olmamalıydıyı hissettiriyor…
Kitapta en sinirlendiğim kişi Raif… ya bir insan kızını nasıl görmezden gelir nasıl bunca yılın ardından sevdiğinden arda kalan tek canlı hatırayı yok sayar aklım almıyor bir türlü, haksız mıyım? Aşamıyorum. O miniğin bir akraba kolunda sürüklenmesini aşamıyorum… Raif yatak döşek olmakla az bile kalmış bence neyse olaylar böyle işte bir de şey;
Yazar bu romanı bir kolu kırık halde askerdeyken yazdığını biliyor muydunuz? Duyunca çok şaşırmıştım ve gerçekten de Berlin’de bulunduğu dönemde Maria adında
London’ın okuduğum en son eseri İlk okuduğum eseri ise Deniz Kurdu idi ve şiddetle öneririm onu da Gelelim cehennem canavarına ; eski bir boksörün oğlu olarak taşrada yetişen güçlü ve kuvvetli aynı zamanda da şiire tutkulu Glendon’un sömürüleşmiş boks camiasına olan baş kaldırısını okuyoruz kısaca.
Ben tabi ki de istisnasız bir London klasiği olarak kitabı çok sevdim Öylesine samimi öylesine içten ki yazım dili… sizi yeri geliyor güldürüyor yeri geliyor düşündürüyor bazense duygulandırıyor Bu kısacık novellayı elinizden bırakamayacaksınız şimdiden keyifli ve vakitli okumalar
