Rümeysa
@rmysbts
James Clear’ın da dediği gibi bu kitap akademik bir araştırma makalesi değil bir kullanma klavuzu. Çok sade ve basit bir anlatımla kitapta hayatımızda ilerleme kaydetmemize engel olan alışkanlıklarımızı köreltip yerine iyi alışkanlıklarımızı yerleştirmemiz için kendi oluşturduğu sistemi sunuyor. Aslında psikoloji ve eğitim bilimleri ile ilgilenen kişilerin aşina olduğu kavramlardan oluşan bir sistem. Kitabın adından da anlaşılacağı üzere atomik yani hayatımızda yapacağımız çok küçük iyi bir alışkanlık edinmek belki de bir sonraki yıl daha iyi bir durumda olmak için küçük ama biriktikçe etkili bir adım olacak alışkanlığı nasıl edineceğimizi ve devam ettireceğimizi kendine has yöntemlerle anlatıyor. Bunlar çoğumuzun bildiği şeyler fakat uygulamada çok basit gözüksede zorlandığımız alışkanlıkar. Kitap işte tam da burda bize yardımcı oluyor. Bu alışkanlıları daha cazip hale nasıl getirebiliriz? Alışkanlıklarımız kimliğimizi oluşturuyorsa istediğimiz kimliğe ulaşmak için bu kimlik lehine her gün nasıl kanıt biriktirebiliriz? Bu sorulara yanıt ararken kitapta bahsettiği yöntemlerle ilgili tablo ve örnekleri ayriyeten kendi internet sitesinde bulma imkanınız da var. Sistemin içeriğinden bahsetmek kitabı özetleyip neredeyse tamamını burada anlatmak olur. Çünkü bu sistemi örnekler vererek adım adım bir sonraki bölümde birleştirerek anlatıyor.
Kişisel gelişim kitaplarının sıkıcılığını asla hissetmediğim ve sürekli altını çizerek not alarak okuduğum bir kitap oldu. Tam da 2025’e gireli daha bir ay olmamışken belki de alışkanlıklarımızı değiştirmek için bir vesile olur ne dersiniz?
“Tüm muhteşem hikâyeler iki şekilde başlar: Ya bir insan bir yolculuğa çıkar, ya da şehre bir yabancı gelir.” diye bir söz var ya burada da bir ailenin umut dolu yolculuğundan başlıyor. Umut dolu ve bir o kadar da hayal kırıklığı… Büyük Burhan döneminde Oklahoma’ da ortakçılık yaparak geçimini sürdüren ailelerin kriz sebebiyle toprak sahiplerinin topraklarını bankaya (dev) kaptırmaları ve bu topraklarda alışagelmiş düzenin tamamen yıkılmasıyla hikaye başlıyor. Kaliforniya’yadaki kurnaz çiftçilerin yaydığı reklam afişlereni gören ortakçı aileler uzun ve yorucu bir yolculuğa çıkıyorlar. Yolculuğa çıkışları, alışagelmiş düzenlerini arkada bırakışları, yolda başlarına gelenler, yolda eksilenler, aynı kaderi paylaşan yoldaki insanlar… Kaliforniya’ya vardıklarında karşılaştıkları manzarayla uğradıkları hayal kırıkları ve beni çok etkileyen günlerdir yemek yememiş olan çocukların Ana’nın tenceresinin çevresine doluşması… Artık göçmen sınıfına girmiş olan bu insanlar geldikleri bu yerde ötekileştirilip zorbalığa maruz kalıyorlar. Acımasız toprak sahipleri ürünleri daha ucuza ve daha kısa sürede toplatmak için insanların sefaletini kullanıyor. Ellerinde fazla ürün olsa bile bunu insanlara vermek yerine döküp yakıyolar. Göçmeler bu fazla ürünleri almasın diye de başında nöbet tutup almaya kalkışan olursa vuruyorlar.
Kitapta bir önemli nokta da betimlemeler. Betimlemeler o kadar ayrıntı ki bir arabanın nasıl tamir edildiğini gözümüzde eksiksiz canlandırabilirisiniz. Kitabın sonuna doğru acaba nasıl bitecek diyerek aklımda bir sürü senaryo kurmuştum. Bu senaryolardan hiçbiri tutmadı. Kitap bitti fakat aklımda bir sürü soru kaldı. Mesala Tom’ a ne oldu? Son olaydan sonra aile kurtuldu mu? Birçok soru cevapsız kaldı. Tabi burada hikayenin ana kahramanları ve karakterleri de
