Ne garip şey! İnsan bazen kendi evinde bile yabancı gibi hissederken bir yabancının evinde kendi gibi olabiliyor.
Dedim ya "insan, umduklarından göremediği insanlığı ummadıklarından görüyor bazen..."
Hayret!
Kitapları insanlardan daha çok seviyorum ben. Çünkü onlar kırmıyorlar, onlar canımı yakmıyorlar, onlar hatamı aramıyorlar, onlar kıymıyorlar. İnsanlar çok kırıyor, insanlar çok yakıyor ve hep kıyıyor insalar.