Ayşe Rümeysa Özer
@rmysozr_
okur, yazar, çizer
İÜ- Siyasal
15 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Beyaz Zambaklar ülkesi hayranlıkla okuduğum bir kitap oldu. Yazarın dili basit ve anlaşılırdı fakat aslolan anlatmak istediği konuydu. Yer yer Finlandiya’yı kıskandım ama genel manada gıpta ederek karşıladım. Talihsizlik ve bir bataklık coğrafyası olan, Fince adıyla Suomi halkının içlerinden çıkan münevverlerin ışığı doğrultusunda kendilerini nasıl geliştirip eğitimde öncü olduklarını ve ülkelerini nasıl bayındır hale getirdikleri anlatılıyor. Pek tabi kitabı okurken ister istemez insan Türkiye’yle kıyas yapıyor. Atatürk’ün kitabı müfredata koydurduğu dönemden bugüne neden halen aynı refah ve eğitim seviyesini yakalayamadık?.. Fakat şu da bir gerçek ki Finlandiya yüz ölçümü ve nüfusu itibariyle Türkiye’den çok daha küçük ve tenha bir ülke. Belki ülkeler bazında bazı şeylerin tehaddisi kolay olmayabilir, araya farklı faktörler girebilir ama kitapta da üzerinde sıkça durulduğu üzere her bir ferdin şapkasını önüne koyup hayata katkı sunarak kendi yaşamının mimarı olması devamında kendini inşa ettikten sonra etrafındakilere de ışık olmasıdır.
Reklam
10/10
Beğendi
·2020 1. kitabı
·25 saatte okudu
·Okunma: 09 Kasım 2020 05:39
Kara Öyküler, içinde şahsımında öyküleri bulunan ve manidar anlamlar taşıyan bir kitap. Lisedeki okuma kulübümüzle yaklaşık bir buçuk iki sene üzerine çalıştıktan sonra elde edilecek gelirle kara kıta Afrika’ya karınca kararınca da olsa dokunabilmeye niyet ettik. Afrikadaki yaşam ve özellikle çocuklar üzerindeki etkisini bizzat deneyimlemiş insanlarla söyleşiler yapıp kendi araştırmalarımızın da hissiyatımızla buluşması sonucunda bu öyküler hayat buldu kalemlerimizde. Kitap, nispeten içinde bulunduğumuz tozpembe dünyadan karanlık ve fırtınalı gerçeklerin çevrelediği bir yeryüzüne çakılmak gibi. Elbette Hepimiz Afrika’nın yoksulluklar içinde bir ülke olduğunu ve açlıktan kaburgaları vücutlarından fırlamış çocuk fotoğraflarını biliriz. Şahit olduğumuz şeylerin kalbimizdeki tesirine bazen bir çift söz, bazen bir kısa öykü vesile olur. Bendeki tesiri de Ahmet Arif’in şu dizeleriyle başlamıştı: “Nerede bir can ölse, oralı olur yüreğim, olmalı zaten; olmazsa, insan olmaz yüreğim…”
Bu kitap yalnızca bir damla ve bu damlaların birikerek bir gün göle dönüşüp birilerinin can suyu olacağına olan umudum her daim bâki.
