Sembol çözümlemeleri ile ilgili gördüğüm en temel hata, bir anlatıdaki sembollerin çözümlenmesi hâlinde sözün hakikatine erileceği zamanıdır. Bu yüzden de sembollerin içinde bir mekanizma saklı oldugunu varsayıyorlar.
Oysa semboller bize hicbir söylemez, bilakis semboller sözün birer aracıdır. Bu yüzden sözün sırrını sembolde aramak, bataklıkta çırpınmak gibidir. Ve ne yazık ki insan mesafe katedemedikçe, çektiği acı nisbetinde çırpınışlarını kutsamaya başlar.