R. Arda
@rmzn_arda
Gelir Uzmanı
İstanbul
Kırşehir, 15 Nisan
72 okur puanı
Nisan 2024 tarihinde katıldı
Kitabın kapağındaki “İnsan, yanılmakla mükellef; yanılmakla meşhurdur.” sözü aslında kitabın ana fikrini ortaya koyuyor. Hayat boyunca birçok kişi ve olay hakkında kesin yargılara varıyoruz; ancak gerçekler çoğu zaman düşündüğümüzden çok farklı olabiliyor. Kitabın dili akıcı yer yer düşündürücü. Bazı bölümlerde felsefi ve psikolojik tespitler ön plana çıkarken, bazı bölümlerde insanın duygularına hitap eden anlatımları var. İnsanların görünen yüzlerinin arkasındaki hikâyeleri anlamaya çalışmanın önemini hatırlatan, önyargılarımızı sorgulamaya neden olan ve insan psikolojisine farklı bir açıdan bakmamızı sağlayan bir eser. Farklı düşüncelerle tanışmayı seviyor, insanı ve toplumu anlamaya yönelik kitaplara ilginiz var ise okumalısınız.
Reklam
Hasan Sabbah karakterinin zekâsı ve insan psikolojisini kullanma biçimi etkileyici. Hasan Sabbah, insanları yönetmek için sadece güç kullanmıyor; onların hayallerini, korkularını ve inançlarını da kontrol ediyor.
Romanın en çarpıcı yönlerinden biri “gerçek” kavramını sorgulatması. Kitap boyunca fedailerin cennet olduğuna inandıkları şeyin aslında ustaca hazırlanmış bir kurgu olduğunu görüyoruz. Hasan Sabbah’ın meşhur “Hiçbir şey gerçek değildir, her şey mubahtır.” anlayışı romanın merkezini oluşturuyor. Kitabın dili biraz ağır olsa da karakterlerin psikolojik derinliği ve olayların felsefi boyutu okumayı değerli kılıyor. Sonuç olarak, Fedailerin Kalesi Alamut sadece tarihi bir roman değil; insan doğasını, otoriteyi ve körü körüne bağlılığı sorgulatan bir eser. Hasan Sabbah’ın başarıları değil, insanların bir fikre inanmak uğruna ne kadar ileri gidebileceklerini göstermiş..
Bazı cümlelerinin kıyısında, köşesinde, içinde uzun süre zaman geçirirsiniz o cümlelere nadir denk gelirsiniz işte onlara denk geldiğim bir kitap oldu. Duygular abartılmadan yansıtılımıştı. İnsanın içindeki boşluk hissini, kırgınlıklarını ve kendini arama sürecini güzel anlatmış.
Kendi içinde kendini arayan Zülâl’ in yaşadığı içsel yolculuğa eşlik ediyorsunuz. Tasavvufi yönü de kitabı farklı bir yere taşıyor içinizde bir yerlere hafifçe dokunuyor ve toparlıyor..
Mücella dışarıdan bakılınca sessiz, iç dünyasında duygularıyla hisleriyle konuşan, düşünen, tartışan biri. İnsanın bazı şeyleri içine atmasının zamanla nasıl bir hal aldığını anlatmış.
Kitapta eski mahalle kültürü, aile baskısı ve insanların “el âlem ne der” düşüncesi de yer edinmiş. Kendi hayatını yaşamaktan çok başkalarının beklentilerine göre hareket etmesi üzerinde durulmuş.
Ağır ilerleyen yerleri var yavaşlıyor gibi bazı noktalarda kitap bu da karakterin iç dünyasını anlatmaktan olabilir. İnsanın içinde yaşadığı sessiz kırgınlıkları anlatamadıklarını, sustuklarını ya da susmak istemediklerini kendi içinde savaştığı duyguları akıcı bir dil ile aktarmış.
İnsanın nefsiyle olan savaşı yeryüzünde en zor savaşı bunu en gerçekçi haliyle anlatan bir kitap
özellikle Aziz Mahmud Hüdayi’nin yaşadıklarını anlatıyor olması da ayrıca güzel. İnsanın en büyük mücadelesi kendisi ile olan mücadele.
Kitabın dili akıcı ve sade.
Okuyucunun nefsi ile olan savaşta ne kadar güçlü olduğunu sorgulamaya itiyor..
Reklam