Kadere karşı sigortalanamayız. Istırap bir öğretmen. Tahammül ve direnç, insanın erdemleri. Bir ağrıyı bedenimizde gezdirip dinlendirerek de olgunlaşırız. Bir hüzün nöbetinden güçlenerek de çıkabiliriz. Ve nihayet hayat, çözülmesi gereken bir sorun değildir.
Geriye dönüp baktığımızda ''içimizde yaşanmadan bekleyen bir hayatın ''suçunu mu duyacağız yoksa ''Her şey ben yaşarken oldu, bunu bilsin insanlar!'' mı diyeceğiz?