Ben diyeyim yarım saat, siz deyin bir. 72 sayfa bu metin. Ne alıntı paylaşılabilir ne bir yorum kaldırır. Kitap toptan alıntı zaten. Sadece okuyun diyebiliyorum. Alamayacaksanız da oturun kitapçıda okuyun. 10 yaşında ve ölüm döşeğindeki lösemi hastası Oscar'ın gözünden bir bakıverin hayata. Belki o zaman hayatın hediye değil emanet olduğunu, layık olunması gerektiğini hatırlar; değerini kıymetini biliriz. Hayatın da, ölümün de...
Anladım ki iyilik kötülükten daha fazla irade gerektiriyordu. Anladım ki bedenim narin bir gemiydi:Eğer onu suçla yüklersem batar, eğer vazgeçerek, cömertlikle, kendimi unutarak yükümü hafifletirsem beni iyi bir limana götürürdü. Sonuçta anladım ki eskiden ben bir insan değil sadece az akıllı, düz dilli, iki ayaklıydım; insanlık yolun sonunda görünüyordu. Uzaktı, bir hedefti. İnsan olmayı başarabilecek miydim?