Her wekî ku li rengê xeyalan mirin ketibe,
Li şînhîya behran,li asoya stêran
Di şêmûga evînên ber têkçûyînê de
Di bêdengîya tarî a hisretên ku nikarin bigêjin sibê de
Bila asîman bigrî,
Bila hilnekeve hetav û roj
Zindanek bêwelat ku azadî tê de dîl hatîye girtin
Med Reşiyan
Ve yorgun kentler gibi
Yine bir göç başlıyor içimde
Mavileri dökülmüş gamlı bulutlar misali
İyi değilim anlayacağın
Hazin bir şarkının söylenmemiş son sözleri gibi
Tufanlar kopuyor,depremler oluyor gönül şehrimde,
Öfkeli dalgalara çarpıyor her defasında yaralarım
Med Reşiyan
Çığlık bir acıda can çekişiyor ruhum
Anlatamam gözlerimdeki hüznün hazan yağmurlarını,
Solan mevsimleri
İncinen sabahların kanayan öykülerini
Issız bir çöl akşamıyım artık bu kentte
Med Reşiyan