Kirlenmeden soluksuz bir gökyüzünde hayaller,
Tel örgülerin ardında savrulmadan bir gece öyküler,
Karanlık zindanlarda susturulmadan düşünceler,
Ölüm çukurlarında ağlamadan çocuklar,
Yine gelirsin
Ağustosta açar güz gülleri
Serçeler de döner belkî
Gözlerinde bir umut bir kavgadır yarınlar
Med Reşiyan
Düşleri vurulmuş kentlerde unuttuk aşkı
Güneş doğmuyor artık sensizliğe
Ağaçlar yapraksız, şarkılar dilsiz
Ne zaman bir şiir yazsam sevdaya
Ölü kuşlar düşüyor toprağa
Sonbahar rüzgarları esiyor dağ eteklerinde
Toprak olup savruluyorum uçurumlara
Med Reşiyan