rockncomics
@rockncomics
Reklam
Bu yüzden kök salmış olanın Odysseus değil, yatağı yaptığı ağaç olduğunu anlamayı seçiyorum. Odysseus gerçekten de polytropos biridir, birden fazla hilesi, birden fazla yönü vardır: "Eve" dönmek (oikade) ister, evet, ama o anda adasını tanıyamaz; adası kaygı vericidir, aşinalığında rahatsız edici bir yabancılık vardır; hemen oradan ayrılır, dünyanın ucundaki başka bir yere gider.
Bu yüzden bir yolculuktan çıkarılacak ders olarak, "orada" kalamayacağımızı yanı asla "orada" evimizde olmadığımızı anlamayı seçiyorum. Kök beslemek yerine başka yeri, kendini kapatmayan, "farklı" benzerler içeren (bizim gibi olmayan bizim gibi) bir dünya beslemeyi tercih ederim.
Öyleyse insan ne zaman evindedir? Yakınları, dili ve dilleriyle birlikte kabul edildiği zaman.
Bu yeni bir çeşit anlayıştan ders alarak sırtımızda kürek yeniden yola çıkarız.
Sürgünün çağdaş insanlık durumumuzun bir modeli ve hepimizin birer sürgün olduğunu söylemek gerçekten öyle olmadığımız zaman daha kolaydır.
“Herkes annesinin ölümlü olduğunu bilir. Ama kimse evinin ölümlü olduğunu bilmez.”