“Yalnız madem ki Tanrı var, neden bizi böylece terk etti? Neden onun büyük tanrısal şefkati bizi korumuyor? Neden böyle insanları acı içinde bırakıyor, herkesin kahra, zulme karşı boynunu eğmesine razı oluyor, neden bu zulümlere, işkencelere, vahşetlere göz yumuyor?”
“İnsanlarda istek ile tutkunun sınırı yoktur, insanın gücü bitmek tükenmek bilmez bir kaynaktır. Bununla beraber ulusların düşünce olgunluklarına doğru attığı adımlar pek yavaştır. Çünkü insanlar geleceklerini elde etmek için, bilim değil de para biriktirmek zorunda kalıyorlar. Ne zaman kötü tutkuları kalplerinden atarlarsa zorunlu bir çalışmanın köleliğinden ancak o zaman kurtulmuş olurlar..”