Eskiler, “Sohbette insibağ (huy aktarımı) vardır.” derdi.
Bu yüzden, birinin kendisi iyi ama çevresi kötü olamaz; bu, tabiata aykırıdır.
İnsan kiminle yürüyorsa ona dönüşür.
Nitekim Aristotle’ın da dediği gibi:
“İnsan, dostlarıyla birlikte yaşarken onların alışkanlıklarını edinir.”
Bazen yavaş yavaş, bazen bir anda.
Belki şu an siz de sınırsız imkanların imkansız olduğuna ikna olmuş durumdasınız.
Ama ya inançlarınız ve dünya algınızı yanlış olgu ve bilgileri üzerine kurulursa?