İdolEdebiyat
"Antepli ev arkadaşım memleketten getirdiği fıstığı sadece Ronaldinho'lu Barcelona maçlarında zula'dan çıkarırdı. Ronaldinho öyle topçuydu."
Ronaldo-Messiden önce bir nesile futbolu sevdiren adamdır kendisi. Yeteneği öyle eşsiz bir seviyedeydi ki oynadığı futbol göze hoş geliyordu. O zamanlar için Antepli olayı Türkiye'de sıkça görülüyordu.
kimse bu iki ismi aynı kitap hayal edemezdi**Alıntı
"İki büyük adam, iki büyük insan.."
"Tolstoy ölmedi, dünya genelindeki sayısız takipçisinin hayatlarında yaşamaya devam ediyor." diyor Gandhi. Kendisi içinde aynı şeyleri söylemek mümkün. O Hindistan bağımsızlığı için mücadele etmiş ve uğruna ölebileceği bir dava edinmiş. Öyle ki bu dava için Tolstoy Çiftliği adını verdiği bir kurum oluşturduğunu da okumaktayız. Kendisine Gandhi (yüce ruh) lakabını veren Tagore, Hint düşünür ve alimlerinden.
Tolstoy Çiftliğine dönecek olursak bu öyle sanıldığı gibi bir çiftlik değil elbet. 1910 yılında Tolstoy’un da ölümüyle yine aynı yıl Gandhi, Afrika'daki hapisli yıllarında Tolstoy'un anısına ona kattığı şiddetsiz toplum, iyilik, mülkiyetsizlik, sevgi, ırkçılık, apartheid rejimine karşıtlık gibi toplumsal konular üzerine şekillenecek bir eğitim kurumu kurar. Lakin Gandhi'de bu kurumun kendi başına insanın zihninin değişmesine yeterli olmayacağını biliyor olsa gerek şu sözleri sarf ediyor: "Tamamen masum olduğunu düşündüğüm insanlar ahlaksız çıktı."
Gandhi, Tolstoy ile bu mektuplaşmalara başladığında 40 yaşında, Tolstoy ise 81. Yani Tolstoy'un son yılları.. Ve belki de gözlerini yummadan insanlığa dair bir filiz ekleyerek Hindistan'ın bağımsızlığı için Gandhi'ye ilham olmuş. Bir yazar bir insanı ne ölçüde etkileyebilir demeyin, insan zihni her türlü fikre, düşünceye, acıya, manipüleye oldukça meyilli bir yapıda. Tolstoy'da kalemi kadar zihninin de güçlü olmasıyla Gandhi'yi oldukça etkilemiş bir isim. Hatta kendisine "itaatkar hizmetkârınız" diyecek kadar saygı duyan ve fikirlerini önemseyen bir kişiliğe sahip.
Gandhi için üzerine en çok kitap yazılan 8.kişi deniyor. Kitap raflarına göz gezdirirsek aslında bunun hiç de abartı olmadığını görebiliriz(malumunuz Messi, Ronaldo gibi biyografi kitaplarının yanında muhakkak Gandhi,
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ronaldo mu Messi mi ?
Ana karakterimiz Latif fakir bir ailenin ikinci çocuğu. Taşlı Yokuş Sokak da komşularıyla mutlu, huzurlu, insanı değerleri ilk günkü gibi korunarak yaşıyorlar. Latif çok meşhur bir okulun bursluluk sınavını kazanınca hayatına yeni arkadaşlar ekleniyor.
Kitapta bir çocuktan fedakarlık, küçük şeylerden mutlu olmayı öğreniyoruz.
Sevginin olduğu yer ev değil yuvadir.
Hayatı anlaman gerekmiyor, yaşaman yeterli.Duygu ve Düşünce
Herkesin elinde olan ve oldukça popüler bir kitap incelemesiyle geliyorum. Okuduğum birkaç incelemede kitabın fazlasıyla abartıldığından bahsediliyordu. Nasıl bir beklentiyle okuduklarını bilmiyorum ama ben kitabı gerçekten çok beğendim. Hiç duraksamadan, merakla okuduğum bir kitaptı.
Her cümlesinde derin düşünceler barındıran ve birçok okuyucu için ders niteliğinde olabilecek bir eser. Hayatından zevk almayan ve ölmek isteyen Nora Seed, zamanın akmadığı bir gece yarısında kendini Gece Yarısı Kütüphanesi’nde, sonsuz sayıda kitabın arasında buluyor. Bu kitaplar sayesinde farklı hayatlara gidip geliyor; her gittiği hayatta bambaşka hikâyelerle karşılaşıyor ve farklı bir Nora Seed ile yüzleşiyor.
Kitap, bize olasılıkların hem iyi hem de kötü yanlarını aynı anda gösteriyor. Bir çoğumuz hayatımızın belli dönemlerinde Nora gibi düşünmüşüzdür. Ancak kitabın son sayfalarında, hepimizin Nora ile birlikte önemli bir ders aldığını düşünüyorum.
“kazanmak için kazanacağına inanmak gerekir.” rastgele bi anda elime geçen bi kitaptı daha küçük çocuklara yönelik tabii anlatımı ama yinede Ronaldo’ya hayran olmamak elde değil azmine hırsına hiçlikten gelip zirveye çıkışına onu seviyorum örnek alıyorum umarım ben de kendimi düzeltebilirim.
SİZİN SEVDİKLERİNİZLE ARANIZDA KAÇ KİŞİ VAR?Edebiyat
“Ronaldo mu, Messi mi?” “Eee, dedim zaman kazanmak için. Sanki tüm geleceğim, bu soruya doğru cevap vermeme bağlıymış gibi heyecanlanmıştım. Aslında bir bakıma, öyle de sayılabilirdi. Serbülent Gazi Kolejinde tam burslu okuyan tek çocuktum.” cümleleriyle başlıyor yine soluksuz bir macera sunan, Hanzade Servi’nin “Tudem Yayınevi”nden yayımlanan “Taşlı Yokuş Sokak Numara 5” adlı kitabı.
Giriş sizi yanıltmasın, futbolla bağlantılı olsa da kitabın içeriği bize bambaşka bir dostluk ve fedakârlık öyküsü sunuyor. Kitabın ana karakteri Latif, yoksul ama insani değerlerin hala korunduğu bir mahallede annesi, babası ve ablasıyla küçücük bir evde maddi olarak zor koşullarda yaşayan, saygılı, zeki ve alçak gönüllü bir çocuk. Çok ünlü bir özel okulun tam bursluluk sınavını kazanınca yaşamı bir anda şekil değiştirmek zorunda kalıyor. Okulundaki Özgür ise Latif’in aksine çok zengin ve ünlü bir ailenin popüler oğlu. Bu ikili kitabın başındaki soru vesilesiyle sağlam bir arkadaşlığın temelini atıyorlar, eski Türk filmleri sıcaklığında bir dostluğa doğru ilerliyorlar.
Servi’nin diğer yapıtlarında da her zaman vurguladığım sürükleyicilik özelliği bu yapıtında da okurun kitabı elinden bırakamamasını sağlıyor. Bence yazar bunu gençlerin dünyasını çok iyi gözlemleyip onlarla sağlam bir duygudaşlık (empati) kurarak başarıyor. Kitaptaki espriler, şakalar ve göndermeler yazarın sanki gençlerle akran olduğunu düşündürüyor. Bunu yaparken dili asla aşağı çekmeden ve seviyesini koruyarak yapması da en büyük özelliklerinden biri.
Kitap 5, 6 ve 7.sınıflara öneriliyor yayınevinin sitesinde ancak her zaman ısrarla belirttiğim gibi içindeki çocukla bağını hiç koparamayan tüm yetişkinlerin de farklı sosyoekonomik koşullarda olsa bile çocukların masum dünyalarında gerçek dostluğu yaşayabileceklerini bize