Her sabah dilim paslı, ağzım acı, beynim uyuşuk uyanınca bi daha içmeyeyim diyorum. Kendi kendime söz veriyorum. Şöyle bir silkinmek kendime gelmek istiyorum ama olmuyor... Günle birlikte yeniden boğulmaya başlıyorum, havasızım havasız... Buraya geleli kendi coşkunluğumu yitirdim, içimden taşıp akan su, ölü toprağında göllenip bataklandı.