İçimde bir şey parçalanıyor. Kızıllık kararıyor.
Artık hiçbir şey hissetmeyecek kadar çok şey hissettim,
Ruhum tükendi, kalan yalnızca bir yankı içimde.
Giderek azalıyor volanın hızı.
Gözlerimin üzerinden kaldırıyor ellerini düşlerim.
Yalnızca bir boşluk duyuyorum içimde, bir çöl, bir gece denizi.
Dünyanın bütün korsanlarının kurban-bireşimi olmak!
Edilgin bedenimle korsanların ırzına geçtikleri, öldürdükleri,
Yaralayıp parçaladıkları kadınlar kadını olmak!
Varsın saldırılmış bedenim onların hepsine hizmet eden
Ve bütün bunları, bunların hepsini bir anda belkemiğinde hisseden kadının bedeni olsun!
Ah, o suçların tümüyle özdeş olmak!
Gemilerin saldırılarının,
Kan dökücülüğünün, ırza geçmelerinin tüm öğeleri olmak!
Bütün o yağmaların yaşandığı yerlerde bulunmuş olmak !
Bütün o kanlı tragedyalarda yaşamış ya da yok olmuş herkes olmak
Denizin tehlikelerini şakıyan fadoyla eski bir gitar.
Bir şarkı denizcilerin dinleyip hiç söylemedikleri!
O asi gemiciler
Kaptanlarını serenin cundasına asan,
Bir başka kaptanı da ıssız bir adaya bırakan.