Rose
@rosenblogs
Books are children of the mind
7 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnsanın canını acıtan, ayak tabanlarına kırık cam parçalarının battığı yokuşlu bir bayırda yürümek, ayakta kalmaya çalışmak değildir. Gerekirse koşar o yolda insan... İnsanın canını acıtan, o yolda emanet ettiklerine edilen ihanettir. Bunu görmesi ve yürümeye devam etmek zorunda kalması...
İnsanları insanlar öldürür, silahlar değil.
Bu devirde sözler işliyor cinayetleri, katiller değil.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Uyu o zaman, diye fısıldadı biri cennetin aralık kapısından. Altımda atan kalbin titreşimlerini elimdeki kitapta hissediyordum. Sayfaları çevirdikçe anlıyordum romanın gidişatını.
Bu seferki sadece kırıp geçmeyecekti, paramparça etmedikçe beni bırakıp gitmeyecekti.
Kafamı, gömdüğüm boynuna zincirleyip orada hüküm sürmek istedim. Kollarımı birbirine dikip kollarının arasından istesem de kurtulamamayı istedim. Gideceği varsa da gitmesin, ayaklarına çivi olayım, başka yolda yürümesin istedim. Çok şey istedim. Bu yüzden çok kaybedecektim.
Küçükken kitap okumaya başladığımda, sipariş ettiğim kitapları bana getiren kargocunun elindeki kolilere cennetin aralık kapısından bakıyormuş gibi bakardım. Her birinin ilk cümlesinde içine atlar, başrolün bedenine girip son cümlesiye çıkardım. Böyle böyle birçok hayat yaşadım. Bedenlerine girdiğim insanların kırıklarını üzerimde taşıdım. Çok kavga ettim, çok sevdim, çok ağladım. Her şeyi kitaplarda tükettim ve sanırım o yüzden, bu hayatıma hiçbir şey kalmadı.
Koskoca dünya... Herkes soluk alıp veriyor; ama herkes göğüs kafesini parçalayan görünmez bir hançerle nefes almıyor.