Onu sizlere anlatmak için bu kadar uğraşmamın tek sebebi, onu unutmamak. Bir dostu unutmak yüreğini yakar insanın. Herkese nasip olmaz bir dosta sahip olmak şu hayatta.
Derseniz ki büyüklere, “Güzel bir ev gördüm, kırmızı tuğlalı, penceresinde sardunyalar, çatısında güvercinler…”, katiyen akılları almaz o evi. Şöyle söylemeniz gerekir onlara: “Bir ev gördüm, en az yüz bin frank eder.” Bakın görün o zaman nasıl bağırırlar “Şu evin güzelliğine bakın!” diye.