Ben bir bezirgânım ki
Dokunmuş bir metre basmam bile yok
Komşulara üzüm için söz verdim
Halbuki bahçemde
Bir tek asmam bile yok
Ve ben güneşli bir şehrin satıcısıyım ki
Sayısız hünerlerimi unuttum
Ve adımı çağıran müşterileri
İşsiz kaldığım zamanki arkadaşlarımla taşa tuttum
Saçlarını öyle ıslat ve tarat geceye
Küçük bir gül şimdi dünyadan geçerken
Anlatsın bir kıyıya vuran ölümü
Bir şimdi bir sonra olan ölümü
Defterlerinde kır çiçekleri kurutan bir ölümü